فقط گوش کنید
شاید نخستین #عشق خود را به یاد داشته باشید، یادتان هست ساعت ها و ساعت ها فقط حرف می زدید؟ همه ی #فکرهایی که داشتید بیرون می ریختید و ذهنتان را برهنه و عریان می کردید. فکرهای عجیب و غریب و دیوانه وار درباره دنیا و نگاهی که به آن داشتید، همه آنها را بدون ترس و نگرانی آشکارا به زبان می آوردید. یادتان هست از اینکه کسی در یک یک کلمه هایتان سهیم بود چه احساسی داشتید؟ یادتان هست همین که او به شما گوش می داد احساس تایید شدن و #مهر و #محبت می کردید؟
این همان #شادمانی و سرور برخاسته از سخن گفتن با شنونده همدل است.
بنابراین اگر انتظار داشته باشیم، #نوجوان در برار شنونده #ناهمدل احساسی خوش داشته باشد، انتظاری نابجا و ناروا داریم.
نوجوان حرفهای بسیار دارد که دلش می خواهد برای کسی بگوید؛ این شنونده باید #والدینش باشند. بیشتر چیزهایی که می گوید نادرست است، بعضی حرفهایش میان درست و نادرست نوسان دارد و کم یا بیش مبهم و آشفته است.
پدر و مادر باید شنونده این گفته ها باشد
و ابهام را از بین ببرند. بخش ها درست فکرها را تایید کنند و اندیشه آشفته و #نادرست را با واقعیت ها همخوان و هماهنگ کنند.