نقش پدر در تربیت فرزند

اغلب اوقات وقتی از تربیت کودک حرف میزنیم نقش مادران و خیلی پررنگ مطرح میکنیم ولی در طی سالهای اخیر ،نقش پدر در مراقبت از کودک دستخوش تغییر شده و بهبود یافته است. 

قرن هاست که تلاش پدران در تربیت کودکانشان به این شکل نمود پیدا کرده است که اگر چه آنها نیت خیر داشته اند ولی در عمل چندان موفق نبوده اند . پدرها فقط به عنوان جایگزینی برای مادران مطرح نیستند، بلکه نقش خاصی در رشد و شکوفایی کودک دارند.طی سالهای اخیر، موضوع ایجاد پیوند با نوزاد بسیار مورد توجه قرار گرفته است. البته قسمت اعظم این توجه بر پیوند مادر-نوزاد تمرکز داشته و به نقش پدر به صورت افتخاری پرداخته شده است. گرچه پیوند مادر-نوزاد نیز حائز اهمیت است. ولی پیوند پدر-نوزاد نیز اهمیت دارد.اهمیت این ارتباط،هم از جانب نوزاد است و هم از طرف پدر.

پدری که مجذوب کودکش شده است ، با همه ی وجود محو‌ تماشای خصوصیات منحصر به فرد او‌ می شود واحساس میکند که کودکش با بقیه ی کودکان کاملا متمایز است و به شدت مشتاق می شود که او را در آغوش بگیرد ، با او حرف بزند و به نحوی با او ارتباط برقرار کند.مارتین گرینبرگ در کتاب خود به نام «تولد یک پدر» می گوید نه تنها نوزاد بخش بزرگی از زندگی پدر می شود ، بلکه پدر نیز احساس می کند که یکباره بزرگتر شده است و احساس بزرگتر شدن، پخته تر شدن و قوی تر شدن می کند. 

یکی از توصیه هاییکه جهت ایجاد پیوند برای پدران میشود : 

بلافاصله پس از تولد کودک باید او را مستقیما روی سینه ی مادر قرار داد و هر سه شما می توانید در این لحظات در کنار یکدیگر لذت ببرید در خلال این پیوند اولیه ، بسیاری از نوزادان در حالتی از هشیاری آرام به سر میبرند این حالت هشیاری آرام نخستین زمان پذیرا بودن نوزاد است 

در طول مدت این پیوند سه گانه ، با نوزاد خود حرف بزنید، او را نوازش کنید و بگذارید احساساتتان بروز پیدا کند. 

یکی از مهم ترین نقش های پدر در ماه های اول تولد کودک، مراقبت و تغذیه ی مادر است. پدر با مراقبت شایسته از مادر به طور غیر مستقیم از نوزاد خود مراقبت می کند. این تنها بخشی از نقش پدر است 

روش های بچه داری برای پدران:

۱-کودک را در وضعیتی حمل کنید که هم برای شما و هم کودک مناسب باشد.

برای کودک مهم است که به آهنگ حرکات پدرش عادت کند. حمل نوزاد در یک آغوشی موجب میشود که کودک به آهنگ و صدای شما عادت کند.

۲-بغل کردن در وضعیتی که سر او را روی گردن قرار داده اید.

۳-قرار دادن کودک روی سینه

گوش کودک را روی قلبتان بگذارید . این نکته بسیار مهم است که کودک به اندام پدر خود و روش منحصر به فردش در نگهداری از او عادت کند. این روش ، نه بهتر از شیوه ی مادر و نه کم اهمیت تر ازآن است، بلکه با آن متفاوت است و به خاطر همین تفاوت است که کودک به آن عشق می ورزد.

یکی از لذت بخش ترین مراسم شب هنگام پدرانه ، خواباندن کودک است . هنگامی که کودک آماده ی خوابیدن است او را در آغوشی بگذارید و در خانه قدم بزنید. در حین راه رفتن دقت کنید که کودک حتما نشانه های خواب عمیق از جمله شل شدن اندام ها و غیره را نشان دهد در این هنگام کودک را در رختخوابش قرار دهید و خود کنار او بخوابید سپس آرام از او جدا شوید. 

هنگام خواباندن کودک می توانید پشت کودکتان را ماساژ دهید . او را مطمئن کنید که تا هنگام خواب رفتن کامل ، در کنار او می مانید.

یکی از دشوارترین وظایف یک پدر، داشتن دومسئولیت است:

مسئولیت پدری و مسئولیت شغلی.

مادران زمان کمی است که با این مشکل دست و پنجه نرم میکنند 

برای ایجاد تعادل بین این دومسئولیت پیشنهاد میشود: در صورت امکان، قسمتی از کارهای اداری خود را در خانه انجام دهید.

نتیجه ی زیاد دور بودن پدر از خانه هم بر روی دختران و هم بروی پسران تأثیر میگذارد ، ولی به نظر می رسد این تأثیر روی پسران بیشتر از دختران است.

اگر پسران از پدران خویش در اوایل کودکی ( ۶-۵سالگی) جدا مانده باشند ، در ایفای نقش پسرانه خود نسبت به پسران دیگر مشکل پیدا می کنند. 

محققین اعتقاد دارند که پسران نوجوان در مراحل رشد شخصیت خود به پدری احتیاج دارند که حمایت کننده باشد و بتواند تمایلات پرخاشگرانه ی پسر خود را کنترل کند 

دخترانی که درخانه ای بدون پدر، یا با پدری ناکارآمد بزرگ میشوند بعدها ، نسبت به بقیه ی دختران در روابطشان با مردها دچار مشکلات بیشتری می شوند 

برای کودک لازم است که اولویت های زندگی شما را بداند هر چند شما مجبور به کار زیاد باشید کودکتان باید بداند که برای شما خانه مهم تر از کار است غیبت شما بنا به ضرورت قابل بخشش است. انجام وظایف پدری در واقع یک «شغل خانگی» است.

دکتر مریم  جلالی فراهانی

نویسنده: دکتر مریم جلالی فراهانی

دکترای روانشناسی (روان‌درمانگر تحلیلی)

مشاهده سایر مطالب دکتر مریم جلالی فراهانی
نظرات کاربران
 
 
   
دکتر مهدی قاسمی

دکتر مهدی قاسمی

دکتر مهدی قاسمی روانپزشک و رواندرمانگر